نديدم خوش‌تراز مازندران جا        الهي خيمه‌ي ما زن در آن جا

  كتاب

  صفحه‌ي اصلي

  موسيقي

  درباره‌ي خودم

  از مازندران

  به همين قلم

  از مازندراني‌ها

  آلبـوم عــكس

با کسب اجازه از خدای بزرگ

حکايت کامپيوتر دار شدنم مثل ماجرای بچه دار شدن زن همسايه‌مون [….] خانوم تو سن 55 سالگی ، يه اتفاق ساده بود . يه کاری رو واسه جايی انجام دادم ؛ اونا‌م به اندازه‌ی پول خريد يه‌دستگاه کامپيوتر بهم حق التاليف دادند. مثل نديد بديدا و پول نديده ها اول خواستم واسه خودم يه موبايل بخرم و جزء آمار بشم  ؛ اما مسعود مخم رو زد و با اون پولا برام کامپيوتر خريد .خودش هم توش کلی برنامه ريخت و روشن و خاموش کردنشو بهم ياد داد.

بيچاره مادرم منتظر بود که تو سن 28 سالگی بالاخره براش عروس بيارم اما يهو چش وا کرد و ديد که شازده پسرش جای راحله ، رايانه آورده تو اتاقش . چند ماهی ميشه که با راحله ، ببخشيد رايانه جانم ور می‌رم . به هيچ کس هم اجازه نمی دم بهش دست بزنه . فقط علي‌رضا می تونه آخر هفته بياد خونه‌مون و با اون هرکول بازی کنه . اونم فقط به خاطر اين‌که خواهر زاده‌مه.

باور کنيد من بچه‌ی خوبی هستم ، دوستای ناباب منو به اين کار کشوندن. اولش مسعود ، بعدهم مهران ، حسين و جواد رزاقی . که اين آخريه منو وصل به اينترنت هم کرد و اين صفحه رو برام ايجاد کرد من معتقدم آدم تو زندگی هيچی نداشته اما يه کرور دوستای خوب داشته باشه . روی همه‌شونو می بوسم ؛ به خصوص جواد رو .

 آری اين چنين بود برادر (اره اينتي بيه برار ) که مای آسمون‌جل هم از کهکشان گوتنبرگ پرت شديم تو کهکشان مارکنی و شديم موج سومی .

غم دارمه غم ، کم دارمه دل خشی ، دل دارمه ،  آی  ، فروشی